IEC 62443-4-2: wymagania dotyczące komponentów
Sytance · Zaktualizowano
IEC 62443-4-2:2019 to część dotycząca wymagań dla komponentów. Określa wymagania techniczne dla komponentów IACS i poziomy możliwości w zakresie bezpieczeństwa komponentów, uwzględniając siedem podstawowych wymagań.
Definiowanie komponentu
Komponent nie jest całym systemem IACS. Ocena powinna wskazywać typ komponentu, wersję produktu, zamierzone zastosowanie w IACS, interfejsy, założenia, wyłączone funkcje i deklarowany poziom SL-C(component). Szczegóły te określają zastosowania i konfiguracje objęte oceną możliwości.
Urządzenia wbudowane obejmują sterowniki, sterowniki PLC, napędy, bramy i dedykowane urządzenia przemysłowe dostarczane do zastosowań IACS. Zakres komponentu powinien określać wersję produktu, interfejsy i zamierzone możliwości bezpieczeństwa.
Urządzenia sieciowe obejmują przełączniki przemysłowe, routery, zapory sieciowe, bramy i podobne produkty przekazujące lub ograniczające komunikację IACS. Dowody dotyczące komponentu nie zastępują projektu kanałów komunikacyjnych.
Urządzenia hosta obejmują serwery, stacje robocze, komputery przemysłowe i podobne platformy używane do uruchamiania lub wspierania funkcji IACS. Często najtrudniejsze jest ustalenie granic między hostem, zainstalowanym oprogramowaniem i skonfigurowanym systemem.
Aplikacje programowe obejmują narzędzia inżynierskie, oprogramowanie HMI, systemy historiograficzne, aplikacje sterujące i oprogramowanie pomocnicze dostarczane do zastosowań IACS. Dostawca produktu nadal musi powiązać dowody zgodności z 4-2 z cyklem życia bezpiecznego rozwoju danej wersji.
Podstawowe wymagania
Publiczne materiały IEC wymieniają siedem podstawowych wymagań stosowanych w IEC 62443-4-2. Rodziny te porządkują wymagania dla komponentów i poziomy możliwości; każde z nich ma szczególne znaczenie techniczne.
- kontrola identyfikacji i uwierzytelniania (IAC);
- kontrola użycia (UC);
- integralność systemu (SI);
- poufność danych (DC);
- ograniczenie przepływu danych (RDF);
- terminowa reakcja na zdarzenia (TRE);
- dostępność zasobów (RA).
IAC obejmuje wymagania dotyczące rozpoznawania użytkowników, procesów programowych, urządzeń i innych podmiotów przed przyznaniem dostępu.
UC dotyczy dozwolonego użycia po ustaleniu tożsamości. Różni się od identyfikacji, ponieważ określa, co może zrobić uwierzytelniony podmiot.
SI dotyczy ochrony komponentu lub funkcji systemu sterowania przed nieuprawnionymi zmianami, złośliwym kodem i utratą integralności.
DC dotyczy ochrony informacji przed nieuprawnionym ujawnieniem. Nie oznacza, że każda informacja w systemie IACS jest jednakowo poufna.
RDF dotyczy ograniczania przepływu danych i ścieżek komunikacji. Na poziomie systemu zwykle wiąże się ze strefami, kanałami komunikacyjnymi i segmentacją sieci.
TRE dotyczy zdolności wykrywania zdarzeń, ich zgłaszania i reagowania na nie. Należy ją interpretować z uwzględnieniem rzeczywistych funkcji monitorowania i rejestrowania komponentu.
RA dotyczy zachowania zasobów potrzebnych komponentowi lub systemowi do realizacji zamierzonych funkcji bezpieczeństwa i sterowania.
Ograniczenia poziomu możliwości
IEC podaje, że IEC 62443-4-2 dotyczy poziomu SL-C(component), a nie SL-T ani SL-A. To rozróżnienie ma znaczenie. Komponent może mieć deklarowany poziom możliwości, ale wdrożony system nadal wymaga zdefiniowania rozpatrywanego systemu, stref i kanałów komunikacyjnych, oceny ryzyka, procedur operacyjnych i weryfikacji rzeczywistej konfiguracji.
Bezpieczny rozwój według IEC 62443-4-1
Dowody dotyczące komponentu są mocniejsze, gdy dostawca może również wykazać, że produkt opracowano i utrzymywano zgodnie z cyklem życia określonym w IEC 62443-4-1.
Integracja z systemem
Projektant systemu nadal decyduje, w której strefie umieścić komponent, z jakich kanałów komunikacyjnych korzysta i jakie środki kontroli go otaczają.
Materiały z webinarium CEN-CENELEC z 9 września 2025 r. opisują prace nad EN IEC 62443-4-2:2019/A11:2026 na potrzeby dostosowania do CRA, w tym kryteria stosowania i artefakty oceny. Planowanych prac europejskich nie należy sprowadzać do twierdzenia, że każdy istniejący certyfikat 4-2 jest wynikiem oceny według normy zharmonizowanej w ramach CRA.