Zasadnicze wymagania CRA w zakresie cyberbezpieczeństwa
Sytance · Zaktualizowano
Załącznik I określa podstawowe wymagania CRA dotyczące produktów z elementami cyfrowymi objętych zakresem rozporządzenia. Część I opisuje właściwości cyberbezpieczeństwa samego produktu. Część II dotyczy procesu obsługi podatności przez producenta w okresie wsparcia.
Struktura załącznika I
Załącznik I składa się z dwóch części. Część I dotyczy produktu, a część II — procesu obsługi podatności przez producenta. Artykuł 6 łączy te części: produkt można wprowadzić do obrotu tylko wtedy, gdy spełnia mające zastosowanie wymagania części I, a procesy producenta spełniają część II.
Część I: właściwości produktu
Bezpieczne ustawienia domyślne, ochrona danych, kontrolowany dostęp, odporne funkcje, możliwość aktualizacji, monitorowanie działań oraz bezpieczne usuwanie danych i ustawień.
Część II: obsługa podatności
Procesy wykrywania, dokumentowania, usuwania, ujawniania i komunikowania podatności w produkcie i jego komponentach.
Artykuł 13 nakłada na producenta obowiązek oceny ryzyka cyberbezpieczeństwa. Ocena ta określa sposób zastosowania wymagań części I do produktu.
Część I: właściwości cyberbezpieczeństwa produktu
Część I rozpoczyna się od ogólnego oczekiwanego rezultatu dla produktu, po czym wymienia właściwości bezpieczeństwa stosowane na podstawie oceny ryzyka cyberbezpieczeństwa i w stosownych przypadkach. Wykaz jest szeroki, ponieważ CRA obejmuje wiele rodzajów oprogramowania, sprzętu, komponentów i zdalnego przetwarzania danych wspierającego funkcje produktu.
Produkty z elementami cyfrowymi projektuje się, rozwija i wytwarza w taki sposób, aby zapewniały odpowiedni poziom cyberbezpieczeństwa stosownie do ryzyka.
Rozporządzenie (UE) 2024/2847, załącznik I część I pkt 1
Aplikacja konsumencka, przemysłowa sieć VPN i komponent sprzętowy wielokrotnego użytku mogą wiązać się z odmiennymi ryzykami, nawet jeśli wymaganie sformułowano tak samo. Ocena ryzyka wyjaśnia, jak wymagania części I mają zastosowanie do danego produktu oraz dlaczego wymóg nie ma zastosowania, jeśli taki wniosek wyciągnął producent.
Część I dotyczy przede wszystkim tego, czy produkt może:
- trafić na rynek bez znanych podatności, które można wykorzystać, i z bezpieczną konfiguracją domyślną;
- obsługiwać podatności za pomocą aktualizacji zabezpieczeń, w tym aktualizacji automatycznych, gdy są odpowiednie dla produktu;
- chronić dostęp, poufność, integralność i dostępność, a także polecenia, programy, konfigurację i przetwarzane dane;
- ograniczać powierzchnię ataku i zmniejszać skutki incydentu;
- rejestrować i monitorować istotne działania związane z bezpieczeństwem, zapewniając użytkownikowi możliwość rezygnacji;
- umożliwiać użytkownikom bezpieczne usuwanie danych i ustawień oraz bezpieczne przenoszenie danych, jeśli taka funkcja jest dostępna.
Są to właściwości produktu, a nie jeden ustalony sposób wdrożenia. To samo wymaganie może prowadzić do odmiennych rozwiązań technicznych w urządzeniu konsumenckim, profesjonalnym produkcie sieciowym, zestawie SDK lub oprogramowaniu układowym przeznaczonym do integracji z innymi produktami.
Część II: obsługa podatności
Część II dotyczy procesu producenta. Ma zastosowanie od chwili wprowadzenia produktu do obrotu i przez cały okres wsparcia. Obejmuje także podatności w komponentach zawartych w produkcie, dlatego istotna jest wiedza o komponentach oraz komunikacja z ich dostawcami.
Producent musi identyfikować i dokumentować podatności oraz komponenty. Załącznik I wprost wymaga zestawienia materiałów oprogramowania w powszechnie stosowanym, czytelnym maszynowo formacie, obejmującego co najmniej zależności najwyższego poziomu.
Podatności należy usuwać i korygować bez zbędnej zwłoki, stosownie do ryzyka, jakie stwarzają dla produktu. Jeżeli jest to technicznie wykonalne, aktualizacje zabezpieczeń powinny być oddzielone od aktualizacji funkcjonalnych.
Część II wymaga polityki skoordynowanego ujawniania podatności oraz adresu kontaktowego do zgłaszania podatności. Artykuł 13 nakłada również na producenta obowiązek powiadomienia osoby lub podmiotu utrzymującego zintegrowany komponent, jeśli wykryje podatność w tym komponencie.
Mechanizmy aktualizacji muszą bezpiecznie i terminowo dostarczać poprawki. Dostępne aktualizacje zabezpieczeń należy rozpowszechniać bez zbędnej zwłoki, zwykle bezpłatnie, wraz z informacjami pomagającymi użytkownikom podjąć odpowiednie działania.
Normy i dowody
Normy zharmonizowane mogą stanowić podstawę domniemania zgodności tylko wtedy, gdy odpowiednie odniesienie do normy opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Projekty norm, mapowania i normy sektorowe nadal mogą być przydatnymi dowodami, ale nie zastępują wymaganej w art. 13 oceny ryzyka dotyczącej konkretnego produktu.
Wniosek normalizacyjny Komisji dotyczący CRA M/606 zwraca się do europejskich organizacji normalizacyjnych o opracowanie norm horyzontalnych i wertykalnych. FAQ dotyczące wdrażania opisuje produkty horyzontalne dla opartego na ryzyku systemu produktowego, właściwości produktów z części I oraz obsługi podatności z części II, a także normy wertykalne dla ważnych i krytycznych kategorii produktów.
Dokumentacja techniczna powinna wyjaśniać, w jaki sposób wybrane normy lub inne środki techniczne przeciwdziałają ryzykom zidentyfikowanym dla produktu. Następnie należy wskazać, które właściwości produktu i procesy obsługi podatności wdrażają te środki.
Zobacz Publiczne materiały prEN 40000-1-4 dotyczące aktualnie planowanej ogólnej normy wymagań bezpieczeństwa oraz prEN 40000-1-3 Obsługa podatności dotyczącą aktualnego projektu normy w zakresie obsługi podatności.