Zgłaszanie podatności na podstawie unijnego Aktu w sprawie cyberodporności

Sytance · Zaktualizowano

Obowiązek zgłaszania z art. 14 powstaje, gdy producent dowie się o jednym z dwóch zdarzeń: aktywnie wykorzystywanej podatności zawartej w produkcie albo poważnym incydencie wpływającym na bezpieczeństwo produktu. Obowiązek stosuje się od 11 września 2026 r., również w odniesieniu do produktów objętych zakresem, wprowadzonych do obrotu przed rozpoczęciem pełnego stosowania CRA.

Kiedy zgłoszenie jest wymagane

Przesłanką nie jest kategoria produktu, wynik CVSS ani sam fakt istnienia podatności. Artykuł 14 dotyczy sytuacji, w której producent uzyskał wiedzę o zdarzeniu podlegającym zgłoszeniu w produkcie z elementami cyfrowymi.

Aktywnie wykorzystywana podatność

Podatność musi być zawarta w produkcie i muszą istnieć wiarygodne dowody jej złośliwego wykorzystania.

Poważny incydent dotyczący bezpieczeństwa produktu

Incydent musi spełniać warunki poważnego incydentu określone w art. 14 ust. 5, w tym obejmować rzeczywisty lub potencjalny wpływ na wrażliwe lub istotne dane bądź funkcje albo wprowadzenie lub wykonanie złośliwego kodu.

Inne podatności, zagrożenia cybernetyczne, zdarzenia potencjalnie wypadkowe i incydenty o mniejszym wpływie mogą nadal mieć znaczenie dla obsługi podatności lub zgłoszeń dobrowolnych. Nie powodują automatycznie obowiązku zgłoszenia na podstawie art. 14.

Aktywnie wykorzystywana podatność

„aktywnie wykorzystywana podatność” oznacza podatność, w odniesieniu do której istnieją wiarygodne dowody, że szkodliwy podmiot wykorzystał ją w systemie bez zezwolenia właściciela tego systemu;

Rozporządzenie (UE) 2024/2847, art. 3 pkt 42

Definicja obejmuje trzy elementy. Musi istnieć podatność, wiarygodny dowód jej wykorzystania oraz złośliwy i nieuprawniony charakter tego działania. Sama teoretyczna ścieżka wykorzystania lub wynik skanera nie wystarczą.

Podatność typu zero-day może podlegać zgłoszeniu, ale tylko jeśli producent ma wiarygodne dowody, że wykorzystał ją szkodliwy podmiot. Zgłoszenie do programu bug bounty dokonane w dobrej wierze lub wynik badania laboratoryjnego bez dowodów wcześniejszego złośliwego wykorzystania nie spełniają obowiązkowej przesłanki z art. 14, choć nadal może być możliwe zgłoszenie dobrowolne.

Wiedza oparta na wiarygodnych informacjach może pochodzić z kilku źródeł:

  • klient lub partner zgłasza naruszenie i przedstawia dowody wykorzystania podatności produktu;
  • organ rządowy, badacz bezpieczeństwa lub raport wywiadu o zagrożeniach wskazuje na wykorzystanie podatności w produkcie;
  • telemetria, monitoring lub własne dochodzenie producenta ujawniają dowody wykorzystania podatności.

Podatność musi być również zawarta w produkcie z elementami cyfrowymi. Jeśli podatności zintegrowanego komponentu nie można wykorzystać w produkcie producenta, sam fakt, że komponent jest podatny w innym środowisku, nie oznacza, że podatność jest aktywnie wykorzystywana w tym produkcie.

Poważny incydent wpływający na bezpieczeństwo produktu

Poważny incydent również dotyczy konkretnego produktu. Sam incydent w ogólnym środowisku IT przedsiębiorstwa nie wystarczy. Incydent musi wpływać na bezpieczeństwo produktu z elementami cyfrowymi.

Zgodnie z art. 14 incydent jest poważny, gdy:

  • negatywnie wpływa lub może negatywnie wpłynąć na zdolność produktu do ochrony dostępności, autentyczności, integralności lub poufności wrażliwych lub istotnych danych albo funkcji;
  • doprowadził lub może doprowadzić do wprowadzenia albo wykonania złośliwego kodu w produkcie lub w sieci i systemach informatycznych użytkownika.

Naruszenie kanałów wydawniczych

Naruszenie środowiska kompilacji, aktualizacji lub kanału wydawniczego może być poważnym incydentem, jeśli złośliwy kod może dotrzeć do produktów lub użytkowników.

Terminy 24 godziny, 72 godziny i raport końcowy

Artykuł 14 przewiduje etapowe zgłaszanie. Pierwsze zgłoszenie jest wczesnym ostrzeżeniem i nie musi zawierać pełnej dokumentacji technicznej. Kolejne etapy uzupełnia się o informacje uzyskane przez producenta podczas badania zdarzenia i ograniczania jego skutków.

  1. Wczesne ostrzeżenie: bez zbędnej zwłoki, nie później niż 24 godziny od chwili uzyskania wiedzy przez producenta.
  2. Główne zgłoszenie: bez zbędnej zwłoki, nie później niż 72 godziny od chwili uzyskania wiedzy, chyba że odpowiednie informacje już przekazano.
  3. Raport końcowy dotyczący aktywnie wykorzystywanej podatności: najpóźniej 14 dni od udostępnienia środka naprawczego lub ograniczającego skutki.
  4. Raport końcowy dotyczący poważnego incydentu: w ciągu miesiąca od zgłoszenia incydentu w terminie 72 godzin.

Terminy 24 i 72 godzin liczy się od chwili uzyskania wiedzy o zdarzeniu podlegającym zgłoszeniu. Są to terminy graniczne, a nie okresy oczekiwania: zgłoszeń należy dokonywać bez zbędnej zwłoki. Terminy raportu końcowego rozpoczynają się w różnych momentach: z chwilą udostępnienia środka naprawczego lub ograniczającego skutki podatności oraz z chwilą złożenia zgłoszenia poważnego incydentu.

Jednolita Platforma Zgłoszeniowa

W celu składania zgłoszeń, o których mowa w art. 14 ust. 1 i 3 oraz art. 15 ust. 1 i 2, i uproszczenia obowiązków sprawozdawczych producentów ENISA ustanawia jednolitą platformę zgłoszeniową. Bieżącym działaniem tej platformy zarządza ENISA i utrzymuje ją. Architektura jednolitej platformy zgłoszeniowej umożliwia państwom członkowskim i ENISA utworzenie własnych elektronicznych punktów zgłoszeń.

Rozporządzenie (UE) 2024/2847, art. 16 ust. 1

Zgłoszenia z art. 14 składa się za pośrednictwem Jednolitej Platformy Zgłoszeniowej. ENISA uruchomiła jej początkowe zdolności operacyjne 11 września 2026 r.; platforma jest już dostępna do zgłoszeń obowiązkowych.

Jedno zgłoszenie, kontrolowane udostępnianie

Producent składa zgłoszenie przez platformę do koordynującego CSIRT i ENISA. Otrzymujący zgłoszenie CSIRT przekazuje je następnie innym właściwym CSIRT, chyba że uzasadniony wyjątek opóźnia rozpowszechnienie informacji.

Gotowość do zgłaszania

Aby składać zgłoszenia w terminie, producenci potrzebują kanału zgłoszeń SRP, koordynującego CSIRT, informacji o państwach członkowskich, w których produkt jest dostarczany, oraz dostępnych wewnętrznych danych o produkcie. Strona dotycząca gotowości do zgłaszania wyjaśnia te przygotowania.

Przeczytaj Gotowość do zgłaszania na podstawie art. 14 po zapoznaniu się z przesłankami zgłoszeń.

Przypadki graniczne

Źródła